De Hovawart staat bekend als een zeer gezond ras, maar desondanks zijn er gezondheidskwesties die bij het ras kunnen voorkomen.

  

Heupdysplasie (HD)
Heupdysplasie betekent letterlijk een afwijking in de ontwikkeling van het heupgewricht. Het wordt gekenmerkt door een ondiep acetabulum (de kom van het heupgewricht) en veranderingen in de vorm van de femoral (de kop van het heupgewricht). Deze veranderingen kunnen ontstaan door overmatige losheid in het heupgewricht. Heupdysplasie kan voorkomen, zonder tekenen of symptomen en er kan zich bij de hond een ernstige gewrichtsontsteking (artritis) ontwikkelen, die een intense pijn veroorzaakt als de ziekte zich verder ontwikkelt.

In het fokprogramma van de Hovawart Club Nederland mogen alleen honden met een HD-A uitslag gebruikt worden voor de fokkerij. Bij de selectie van fokcombinaties worden ook de ouderdieren, de grootouderdieren en aanverwante lijnen kritisch bekeken. Door dit beleid over een periode van meer dan 40 jaar is het percentage van Hovawarts met HD zeer klein, zeker voor zo’n grote rashond.

Osteochondritis (OCD)
Bij deze aandoening verdikt zich het kraakbeen dat de boteinden bedekt en ontvangt niet langer de benodigde voeding. Het kraakbeen sterft dan af en breekt uiteindelijk. Een scherf kraakbeen breekt van de botkop af en beweegt zich vrijelijk in het gewricht, daarbij grote pijn veroorzakend. Dit veroorzaakt een ontsteking in het gewricht. De gewrichten die meestal worden getroffen zijn het achter kniegewricht, het hielgewricht, de ellebogen of schouders. De ziekte komt bij de schouders het meeste voor. De ziekte wordt bij honden vrij vroeg vastgesteld (rond de 8 maanden) door kreupelheid van de aangetaste poot. Een operatie leidt in de meeste gevallen tot volledig herstel.

Wederom is de HCN bij de fokkerij zeer terughoudend in het gebruik van een hond met een OCD geschiedenis. Door de uitwisseling van informatie tussen de bij de IHF aangesloten landen kan de HCN de lijnen traceren van honden waarbij OCD is opgetreden en een verantwoorde beslissing nemen over fokcombinaties. Honden die lijden aan OCD worden niet ingezet voor de fokkerij.

Levershunt
Een levershunt is een bloedvat dat bloed om de lever heen leidt in plaats van er doorheen. Bij sommige honden is de levershunt een geboorte afwijking (aangeboren portosystematische shunt). Bij sommigen worden meerdere kleine shunts gevormd (verkregen portosystematische shunt), door ernstige leverziektes, zoals cirrhosis. De tekenen en symptomen worden meestal opgemerkt in het nest door vreemd gedrag, slechte groei en een slechte vacht-conditie. Het gaat dan meestal om een aangeboren shunt.

Levershunt bij Hovawarts is een betrekkelijk nieuwe ziekte, waarbij de HCN ter bestrijding wederom niets nalaat. Ondermeer door informatie-uitwisseling met andere landen. Aan de Universiteit van Utrecht wordt onderzoek gedaan naar het gen dat verantwoordelijk is voor deze ziekte. De HCN tracht zoveel mogelijk bloedmonsters van zieke dieren en hun naaste familie naar de universiteit te sturen om mee te helpen aan het onderzoek.

Hypothyroidisme (schildklieraandoening)
Hypothyroidisme wordt bijna altijd veroorzaakt door een van de navolgende ziektes: lymphocytische schildklier-aandoening of idiopatische schildklierverschrompeling. De eerste ziekte is de meest voorkomende oorzaak van hypothyroidisme, waarvan men denkt dat het een immuniteit gerelateerde ziekte is. Dit betekent dat het immuun-systeem beslist dat de schildklier abnormaal of vreemd is en de klier aanvalt. Enkele tekenen en symptomen zijn slechte vachtconditie, gewichtstoename en lusteloosheid. Het is eveneens een ziekte die zich op latere leeftijd kan openbaren. De ziekte kan door dagelijkse medicatie zeer goed in de hand worden gehouden.


Schildklier lijder

Dezelfde hond na behandeling

 

 

 

 

 

 

 

 

Bron:
Dr.Micheal Richards
Vetsinfo.com